Tegenover mij zit een hele verdrietige jonge vrouw. Sinds een paar jaar woont ze samen met een man die heel veel van haar houd en zij van hem, maar ze kan niet meer tegen alle commentaren op die ze krijgt van de mensen om haar heen.

 

Haar vriend is helder, duidelijk en speelt geen mooi weer tegen andere mensen. Hij heeft een vorm van autisme en kan niet aardig doen tegen mensen die hij niet leuk vind, niet leugenachtig mensen naar de mond praten en hij ziet dingen soms anders dan andere mensen en zegt dat dan ook gewoon.

 

Het is juist dat wat wij zo in hem waardeert, wat hij zegt meent hij. Ze hoeft nooit te denken dat hij misschien iets niet leuk vind als hij zegt dat hij het leuk vind en hij zou nooit zeggen dat hij van haar houd als hij het niet oprecht meent.

 

Maar haar ouders en vrienden vinden hem bot en niet aardig omdat hij bijvoorbeeld gewoon zegt dat het eten niet lekker is als hij bij iemand eet en er wordt gevraagd hoe hij het eten vind. En dat is maar een klein voorbeeldje.

 

Zij houd zoveel van hem maar heeft het gevoel dat alle mensen om haar heen dit niet begrijpen en alleen maar kritiek hebben op haar vriend. Elke keer als zij denkt dat het gezellig was krijgt ze later te horen dat haar vriend weer wat heeft gezegd waar anderen zich aan storen, altijd weer krijgt ze commentaar.

 

En ze weet gewoon niet meer wat ze moet doen, want iedereen zegt maar dat ze een andere man moet zoeken die leueker is, maar zij vind zelf dat hij zo lief voor haar is. Anderen hebben gezegd dat ze dan een lievere man moet zoeken omdat ze dat waard is.

 

Er zijn een paar vragen waar we over praten.

 

Wat wil jij? wat is voor jou het meest belangrijk? Hoe denk je zelg over alles wat er wordt gezegd? En wie heeft bepaald hoe liefde er dan uit moet zien? Wat zijn de kanten vna je vriend die je waardeert en zou je echt zo gelukkig worden als je iemand anders zocht?

 

Samen kijken we naar hoe en wat zijzelf belangrijk vind en ook wat ze denkt dat de toekomst betekend met iemand met een vorm van autisme.

 

Ik geef haar een opdracht mee naar huis en zie een stralende sterke vrouw de volgende keer als ik haar zie.

 

Ze is tot de conclusie gekomen dat hij haar echt gelukkig maakt en heeft haar ouders en een paar belangrijke vrienden uitgelegd wat autisme is en waarom hij haar gelukkig maakt zoals hij is.

 

Hiermee heeft ze duidelijk gemaakt wat oor haar belangrijk is en dat ze die dingen die anderen zo storen helemaal accepteert, ook al voelt et soms even erg vervelend. Slechts 1 vriending heeft het contact verbroken omdat zijhet maar raar vond. De anderen waren blij dat ze het beter begrepen.

 

En natuurlijk is het hiermee niet helemaal klaar. Maar er is wel een begin gemaakt en is het voor haar duidelijk dat als ze laat zien dat ze achter haar vriend staat en van hem houd ondanks dat hij niet op die manier sociaal wenselijk bezig is, iedereen vanalles kan zeggen maar dat het vooral om haarzelf draait.

 

Een hele mooie en duidelijke conclusie.