wat zullen ze wel niet zeggen.

Gepubliceerd op 29 september 2020 om 11:59

Bij veel partners en ouders van mensen met een autismestoornis hoor ik hetzelfde steeds maar weer. Wat zullen ze wel niet zeggen over mijn kind, mijn vriend , mijn man. En het is waar. Dat hoef ik niet te ontkennen. Veel mensen vinden iets  , al dan niet naar jou toe geventileerd over jouw en hoe jij met je kind of man omgaat, over hoe je man of kind is en nog veel meer.

Tegen mij is ooit gezegd  dat de school had doorgegeven aan de andere school dat ik het autisme van mijn zoon niet serieus genoeg nam. Dat kwam heel hard aan.  Ik was verbijsterd, gegriefd en het was alsof ik een klap in mijn gezicht had gekregen.

Maar ikzelf en de mensen om mij heen die mij dierbaar zijn en waren wisten wel beter. Het was een oordeel van iemand die mij niet kende, die niet wist wat ik allemaal deed, hoe ik leefde en hoe ik besloten had om mijn leven en dat samen met mijn zoon te leven. Er was geen ontkenning maar wel een andere mindset.

Mensen oordelen zo graag, en veel mensen willen die oordelen ook zo graag aan een ander kwijt. Ze willen je vertellen hoe zwaar je het wel niet hebt, dat je het beter anders kan doen, dat er in een blad stond dat... er zijn voorbeelden te over.

Allemaal meningen en oordelen en heel soms zijn die waardevol. Maar alleen van mensen om je heen, de kring om je heen die liefdevol met je mee kijkt naar je kindje, die ziet dat tegenover alles wat men vind dat je man MOET  doen en die hij niet doet ziet hoe lief hij is voor jou op zijn manier. Die mensen en de dingen die ze zeggen zijn alleen belangrijk.

En dan nog mag je die zelf afwegen of je daar gelukkig van wordt. Het gaat allemaal om jou. Ik werd er niet gelukkig van om naar mijn zoon te kijken als een buitenstaander in deze maatschappij, waarvan de statistieken al hadden vastgelegd wat hij allemaal wel en niet zou kunnen in de toekomst. Nou ik kan je vertellen...hij voldoet aan geen enkele statistiek van PDD NOS.

Ik weigerde om hem in een hokje te stoppen.En juist daarom waren er heel veel meningen van anderen. Soms heb ik beleefd aangehoord wat er voor een mening of advies werd gegeven, soms ben ik gewoon weggelopen midden in een gesprek met een zogenaamde prof die zo n duidelijke eigen mening in haar verhaal had waar ik niets mee kon.

En nee , het is niet allemaal makkelijk en ja soms heb je het zwaar en ja maak je fouten. Maar ik kan wel met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik oprecht mijn best heb gedaan om mijn hart en mijn gevoel te volgen ook al waren de meningen van anderen nog zo schreeuwend aanwezig.

De meningen zullen er altijd zijn. waar het om gaat is hoe je jezelf voelt. Wordt je gelukkig van een oplossing die iemand biedt? Of maakt het je alleen maar ongelukkig.  Iets wat ongelukkig maakt is geen goed advies, iets waar je hart lichter van wordt zeker wel.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.