In deze tijd,met een lock down en een avondklok, valt het niet mee voor iedereen en zeker niet voor jong volwassenen en kinderen met een vorm van autisme.

Inmiddels komen er steeds meer verhalen mijn kant op van kinderen die de structuur missen van het naar school gaan en vaste rituelen. De ouders doen enorm hun best om het zo goed mogelijk vast te houden, vaste tijden opstaan, vaste tijden eten een zo normaal mogelijke structuur behouden. Maar juf legt het anders uit, er is een andere structuur dan op school en daarbij zijn papa of mama thuis, gaan lessen voor de grote kinderen niet door of online en dat is ook best moeilijk om je dan te concentreren.

Alles is veranderd. Echtgenoten zijn allebei thuis en het valt alleen maar meer op dat alles op een vaste manier moet gebeuren, gezegd of gedaan worden en voor veel partners valt dat ook niet mee. Toch gebeuren er ook hele mooie dingen. Ik zie ook partners die meer open staan , die nu meer tijd hebben om anders te kijken naar het vaste gedrag en kijken waar ze wat in kunnen betekenen.

Ik zie ook een jonge man die zo zijn best doet om mee te veranderen met alle regels dat ik daar alleen maar respect voor kan hebben omdat veranderen niet zijn sterkste punt is. Ik zie andere mensen die op een liefdevolle manier hulp bieden aan mensen die echt de straat niet op gaan omdat de minister heeft gezegd dat zij binnen moeten blijven . Dat is een regel. Nog zoveel meer van deze liefdevolle dingen

En door alles heen zie ik warmte en liefde die lijnrecht staat tegenover de angst. Corona is echt een heftige tijd maar wat zie ik ook een mooie dingen ontstaan , initiatieven, ondersteuning, acceptatie en begrip. en wow wat ben ik daarvan onder de indruk.

.